Przynależność do grupy i akceptacja ze strony koleżanek i kolegów daje poczucie bezpieczeństwa i komfortu psychicznego. Jej brak okazuje się istotny zwłaszcza dla uczniów, którzy w klasie, w towarzystwie szkolnych rówieśników, spędzają większą część dnia.

Z doświadczeń psychologów dziecięcych wynika, że bycie czarną owcą w małej, klasowej społeczności, prowadzi do zaburzeń emocjonalnych i depresji. Kozłami ofiarnymi zostają zazwyczaj dzieci nieśmiałe, małomówne, zamknięte, nieodporne na presję i stres, jakie towarzyszą funkcjonowaniu w niewielkiej grupie, która sama sobie wyznacza często brutalne reguły i warunki przynależności.

Niewiele jest w życiu tak ważnych decyzji, jak decyzja o wyborze zawodu. Warto zatem dobrze zastanowić się i działać odpowiedzialnie. Od tego przecież zależy Wasza przyszłość. Nie jest to łatwe zadanie, szczególnie dzisiaj w obecnej sytuacji rynkowej, która jest tak bardzo zmienna. Szybkie tempo życia, globalizacja, szybki rozwój technologiczny zwiększają wagę właściwego planowania swojej drogi zawodowej.

Młodzi ludzie rzadko ze swoimi problemami zgłaszają się do rodziców. Wolą z kłopotami iść raczej do przyjaciela. Człowiek, który ma kilkanaście lat, chętniej dzieli się swoim problemem z rówieśnikami, gdyż ma świadomość, że przed chwilą koleżanka czy kolega mogli mieć podobny dylemat. Jeżeli dziewczynę rzuci chłopak to normalne, że szuka wsparcia w przyjaciółce. Wszyscy doskonale wiemy, że w miłości i rozsterkach sercowych przyjaciel lepiej nas zrozumie niż rodzic. Niestety, na to nie ma żadnego wyjaśnienia, tak po prostu jest i już!

Niektóre zasady dobrych manier znamy tak dobrze, że stosujemy je nieświadomie. Jednak gdy brakuje nam obycia w sytuacjach formalnych, zakłopotanie może nam odebrać pewność siebie. Zachowanie się w okolicznościach codziennych nie będzie dla Ciebie problemem, jeśli zastosujesz zasady savoir - vire’u. Ogłada, kindersztuba, bon-ton, konwenans towarzyski to znajomość obyczajów i reguł grzeczności. Sprawia, że człowiek potrafi zachowywać się kulturalnie i swoim postępowaniem nie obraża innych.

Niektórym z nas święta kojarzą się wyłącznie z zakupami, sprzątaniem, prezentami, przedświąteczną gonitwą. Cała ta otoczka związana z uroczystymi przygotowaniami sprawia, że nasze podejście do tego wyjątkowego czasu staje się czysto konsumpcyjne. Już od listopada sklepy kuszą swoimi ofertami, pojawiają się promocje, a my wpadamy w szał zakupów. Prześcigamy się, kto kupi lepszy prezent, która przygotuje więcej wigilijnych potraw, kto będzie miał piękniejszą choinkę…

Większość z nas sprowadza te święta do kilku kolejnych wolnych dni w roku, nie dostrzegając ich duchowej głębi. Warto zastanowić się, dlaczego tak się dzieje?

Nadwaga, a potem otyłość u dzieci i u nastolatków rzadko jest „winą” genów czy schorzeń. Tak naprawdę na nadmiar zbędnych kilogramów u swoich pociech pracują głównie ich opiekunowie, rodzice, dziadkowie, ciocie. Podsuwają im łakocie, fast-foody, tłuste, smażone dania. Nie ma się co cieszyć z kolejnej fałdki tłuszczyku u bobasa czy kilkulatka. To nie wyraz zdrowia i dowód zamożności rodziny, ale raczej rezultat niefrasobliwości rodzicielskiej. Dumni rodzice grubaska powinni wiedzieć, że podając mu kolejnego hamburgera, porcję frytek czy batona, dokładają mu kolejne kilogramy.

Na otyłość u dzieci oprócz nieprawidłowego odżywiania wpływa brak ruchu oraz mało aktywny tryb życia. Nastolatek najchętniej spędza wolny czas siedząc godzinami przed telewizorem czy komputerem. Unika ćwiczeń i nagminne zwalniania się z zajęć wychowania fizycznego. A potem zastanawia się, czy wskazówka wagi łazienkowej pokazuje prawdę?

Jak w szkole poczuć się bezpiecznie?

Na bezpieczeństwo w szkole i klasie mają wpływ wszyscy jej członkowie. Ty, w takim samym stopniu, jak twoi koledzy i nauczyciele przyczyniasz się do atmosfery placówki, w której się uczysz i w której spędzasz większość czasu. Dlatego:

1. Dbaj o swoją sprawność fizyczną i psychiczną. Nie tylko siła czy dobra kondycja zapewnią ci bezpieczeństwo. Bardzo ważna jest również odporność psychiczna i pewność siebie. Nie sprawiaj wrażenia ofiary, osoby bezbronnej i samotnej, bo staniesz się łatwym celem dla potencjalnych napastników. Nawet jeśli z natury należysz do ludzi nieśmiałych, nie daj tego po sobie poznać. 

Zadania  pedagoga szkolnego zgodnie z Rozporządzeniem MEN z dnia 30.04.2013 r. w sprawie zasad udzielania i organizacji pomocy psychologiczno-pedagogicznej:

  1. prowadzenie badań i działań diagnostycznych uczniów, w tym diagnozowanie indywidualnych potrzeb rozwojowych i edukacyjnych oraz możliwości psychofizycznych uczniów w celu określenia przyczyn niepowodzeń edukacyjnych oraz wspierania mocnych stron uczniów;
  2. diagnozowanie sytuacji wychowawczych w szkole w celu rozwiązywania problemów wychowawczych oraz wspierania rozwoju uczniów;
  3. udzielanie pomocy psychologiczno-pedagogicznej w formach odpowiednich do rozpoznanych potrzeb;
  4. podejmowanie działań z zakresu profilaktyki uzależnień i innych problemów dzieci i młodzieży;
  5. minimalizowanie skutków zaburzeń rozwojowych, zapobieganie zaburzeniom zachowania oraz inicjowanie różnych form pomocy w środowisku szkolnymi pozaszkolnym uczniów;
  6. inicjowanie i prowadzenie działań mediacyjnych i interwencyjnych w sytuacjach kryzysowych;
  7. pomoc rodzicom i nauczycielom w rozpoznawaniu i rozwijaniu indywidualnych możliwości, predyspozycji i uzdolnień uczniów;
  8. wspieranie nauczycieli, wychowawców grup wychowawczych i innych specjalistów w udzielaniu pomocy psychologiczno-pedagogicznej.